Ook Karel V en Willem van Oranje hebben een steentje bijgedragen aan de allereerste zachte, warme, wollen dekens die in Leiden gemaakt werden. Hoe? Dat vertelt u Mienke Simon Thomas!

Om een antwoord op de vraag te geven hóe beide edelen verweven zijn met Leidse dekens, is een duik in de geschiedenis nodig. Maar gek genoeg is naar de historische Leidse dekennijverheid nog amper onderzoek gedaan. Er bestaan wel studies over de belangrijkste vijf dekenfabrieken uit de 19 de en 20 ste eeuw (Zaalberg, Scheltema, Van Wijk, Zuurdeeg en de Leidsche Dekenfabriek), maar over het maken van dekens in Leiden in de eeuwen die daaraan voorafgingen was tot voor kort vrijwel niets bekend. En dat is vreemd, omdat de dekennering al vanaf 1600 belangrijk was voor Leiden, die wat betreft haar omvang – als enige van de Leidse textielneringen – een voortdurend stijgende lijn liet zien. Omstreeks 1850 was de dekenweverij zelfs de belangrijkste inkomstenbron van de stad!

De zoektocht naar de oorsprong van de Leidse deken heeft geleid naar de jaren direct na het Leidse ontzet in 1574.

De in 2021 opgerichte Stichting Leidse Deken heeft twee duidelijke doelstellingen: de Leidse deken als een interessante en mooie vorm van erfgoed bekendheid geven, en weer opnieuw Leidse dekens maken. Het onderzoek naar de geschiedenis van de Leidse dekens motiveert en inspireert de vormgeving en de techniek van nieuwe dekens.

Mienke Simon Thomas (1954) studeerde kunstgeschiedenis in Utrecht. Zij promoveerde in 1996 op het proefschrift De Leer van het ornament. Versieren volgens voorschrift. Vanaf 1993 was zij conservator vormgeving in Museum Van Beuningen, waar zij verschillende tentoonstellingen maakte. Zij schreef o.a. een handboek over vormgeving (Goed in Vorm. Honderd jaar ontwerpen in Nederland. 2008).  In 2020 was zij betrokken bij de oprichting van de Stichting Leidse Deken en bestudeert sedertdien de dekennijverheid in Leiden.